Buske.nl

Volvo

Nieuw in de familie! Volvo’s. Waarom? Omdat het kan? Ja, ook. Maar vooral omdat ze enorm stoer en praktisch zijn.
Volvo 142

Eric’s Volvo 142

Volvo 144

Sander’s Volvo 144

Details van de Volvo's
Volvo Eric:
Type: Volvo 142
Bouwjaar: 1972
Motorblok: Volvo B20 handgeschakeld
Cilinderinhoud: 1986 cc
Brandstof: LPG
Vermogen: 82 pk bij 4700 toeren
Max. Snelheid: 140
Verbruik: 1:6
Kleur: Rood!
Overigen: Sportvelgjes :)
Volvo Sander:
Type: Volvo 144
Bouwjaar: 1971
Motorblok: Volvo B20 met BW35 automaat
Cilinderinhoud: 1986 cc
Brandstof: LPG
Vermogen: 82 pk bij 4700 toeren
Max. Snelheid: 130
Verbruik: 1:9
Kleur: California White
DSC_0363

Volvo 142 heeft een tikje gehad

M’n oude vertrouwde lady in red heeft een forse tik op d’r heup gekregen. Vrijdagavond vloog een auto uit de bocht en reed daarmee vol tegen mijn geparkeerde Volvo 142 aan. Het is behoorlijk hard gegaan en de schade is aanzienlijk. De velg is flink gedeukt en het zijscherm is behoorlijk verwrongen. Ook staat het stuur nu scheef, wat kan duiden op een krom chassis of misschien heeft het stuurhuis de klap opgevangen. De dader is zo aardig geweest om door te rijden. Helaas hebben de ooggetuigen geen kenteken kunnen noteren. Het gaat waarschijnlijk een behoorlijke klus worden om de schade te repareren.

Het plaatwerk is door de klap flink tegen het achterwiel gedrukt. Gister hebben Sander en ik het plaatwerk wat teruggeduwd, het reservewiel gemonteerd en de auto verplaatst. Dat ging gelukkig allemaal vrij soepel.

Volvo 142 schade

DSC_0373

image

Bockenreyder toertocht

Gister hebben we met de Volvo 142 de Bockenreyder toertocht gereden van de Volvokv club. Een mooie tocht van 111 kilometer door het Brabantse en Belgische landschap met als eindbestemming herberg In Den Bockenreyder. De Bockenreyders waren vroeger mythische figuren en een club bandieten die met strooptochten en afperserijen de Kempen onveilig maakten. Gelukkig hebben wij ons een stuk netter gedragen. We hebben dan ook, afgezien van een plasje koelvloeistof, verder geen narigheid achtergelaten.

De rit begon bij Volvo garage Van Roosmalen in Hapert. Een vertrouwd adres want daar hebben we eerder deelgenomen aan de sleutelochtend van regio zuid. Aanvankelijk zouden we, naast onze Volvo 142, samen met een 444 rijden. Maar nog voor de start was onze groep uitgebreid met nog een kattenrug en een hondenhok. Gezellig, drie oudjes achter onze moderne klassieker uit ’71. De rit was erg leuk en afwisselend. Vooral de Brabantse slingerweggetjes, de onverharde wegen en een stop bij de La Trappe bierbrouwerij van de abdij “Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven” vielen in de smaak. Onderweg kregen we nog een ‘sterk vermoeilijkte’ puzzel voorgeschoteld. Omdat we voorop reden lag onze prioriteit bij het navigeren. Toch wisten we de oplossing (“Ruitenwissers”, voor iedereen die het niet gevonden heeft) te achterhalen nog voor de barbecue begon.

Magische grens

Naast de Nederlands-Belgische grens zijn we tijdens de rit ook een andere grens gepasseerd. Namelijk de magische grens van 333.333 kilometer! Een mooie prestatie van onze trouwe Volvo 142. Onderstaande foto is het bewijs :). Oh, en mocht iemand bezorgd zijn geworden over het plasje koelvloeistof, no worries! De vloeistof kwam niet uit onze radiator maar uit die van een 544 die na een quick check en bijvullen de rit gewoon af kon maken. Eind goed, al goed.

whatsapp-image-2016-09-10-at-15-55-45

IMG_4517

Nieuwe ontsteking voor de Volvo 142

De Volvo 142 begon de laatste ritjes weer wat te protesteren. En dat terwijl niet veel KM geleden de kleppen en ontsteking netjes zijn afgesteld. Na een korte inventarisatie bleek dat er speling in de ontsteking zat waardoor de vervroeging niet goed werkte. Dat verklaarde eea. Niet geheel toevallig had ik al wat reserve onderdelen in de kofferbak liggen. We besloten de hele ontsteking te vervangen. Na wat rekenwerk konden we dit zo doen dat de timing ongeveer juist zou blijven, wel zo praktisch. Maar goed, meten is weten. Dus we zijn een eindje verderop gaan meten onder het genot van een muziekje. Wat bleek. De timing stond perfect! We hebben alleen de stationair afstelling wat veranderd omdat het toerental wel erg laag lag. Nu snort de 142 weer als een zonnetje.

Volvo 142

Dakspeakers, dat was geen officiële optie 🙂

 

 

 

 

IMG_2112

Volvo sleutelochtend en nachtrit

Voordat de Volvo aan de sleutelochtend en nachtrit kon deelnemen moest er nog heel wat gebeuren.. De werkzaamheden bij Volvo Lotte bleken omvangrijker dan vooraf gedacht. Na een bezoek aan de garage eerder deze week bleek dat wij vrijdagavond zelf nog flink wat werk moesten verzetten. Gelukkig kun je bij Volvo Lotte zelf sleutelen, zelfs tot diep in de nacht. Dus, gereedschap mee en aan de slag. De nieuwe remleidingen waren reeds aangesloten maar nog niet volledig vastgezet. Daarnaast was een leiding gedraaid waardoor deze weer los moest. En ja, dan ook weer opnieuw ontluchten. Daarna snel de cardanas teruggezet en het differentieel weer dichtgemaakt en gevuld met olie. Daarna was de uitlaat aan de beurt. Omdat de Volvo vanuit de motorruimte ook veel lawaai maakte zijn we begonnen met de in- en uitlaat pakking. De oude bleek scheef te zitten, het lek was dus snel gevonden. Met de uitlaat zat het verder niet zo mee. De meegeleverde klemmen paste niet en de gloednieuwe demper lekte over de hele lengte. Die moet dus nog terug. Uiteindelijk werd het aardig nachtwerk maar hebben we alles wel gemonteerd gekregen.

De volgende ochtend stond de sleutelochtend van de Volvo Klassieker Vereniging Regio Zuid op het programma. Ik dacht dat ik de qua conditie de meest belabberde auto had meegenomen. Tussen alle mooie amazones en PV’s stond mijn Volvo 142 met zijn verweerde rode lak een beetje sip te kijken, maar daar werd totaal geen aandacht aan besteed. Elke Volvo was even welkom. Het technische team ontving ons hartelijk en precies op de afgesproken tijd kon het sleutelen beginnen. Ik had me aangemeld voor kleppen stellen en de ontsteking op tijd zetten. De kleppen mocht ik zelf stellen. Een leerzame ervaring. Het afstellen van de ontsteking en daarna ook nog van de LPG installatie werd door het technische team gedaan. Echte vaklui, mn auto heeft nog nooit zo mooi gelopen.

Na een ochtend sleutelen heb ik de auto nog even nagelopen, nog wat met vloeibare pakking gespeeld, en daarna zijn we weer vertrokken naar Volvo Lotte voor de nachtrit. Dit was onze eerste deelname aan zo’n rit en bij aankomst bleek al snel dat we -vergeleken met de andere deelnemers- erg slecht voorbereid waren. Bewapend met slechts twee mobiele telefoons en (gelukkig) een battery pack gingen we van start. De eerste drie rondes verliepen vlekkeloos maar daarna raakte we de oriëntatie toch een beetje kwijt. Jammer, want we hadden het Technisch Team Regio Zuid die ochtend beloofd om eerste te worden :’). Uiteindelijk moesten we een stuk van de route opgeven om bij een later herkenningspunt de draad weer op te pakken. Tegen die tijd sloeg de vermoeidheid echter toe en vonden we het wel mooi geweest. Na het inleveren van het antwoordformulier zijn we rond half drie s’ nachts naar huis gereden. Respect voor alle deelnemers die ook het tweede deel hebben gereden.

Mocht de uitslag van de nachtrit niet te beschamend zijn dan noem ik die in een volgende update 🙂

 

Sleutelochtend Volvo Klassieker Vereniging Regio Zuid

Sleutelochtend Volvo Klassieker Vereniging Regio Zuid

 

image

Volvo 142 op bezoek bij Lotte

Mijn Volvo 142 heeft al een poos weinig aandacht gekregen. De laatste grote klus was de kop revisie in 2013. Overige aandachtspunten zoals speling op een kruiskoppeling  en vervangen van schokdempers en veren heeft sindsdien -mede door de werkzaamheden aan de T2 bus en een druk sociaal leven- geen prioriteit gekregen. In de tussentijd kwamen er echter een paar puntjes van zorg bij. De voorpijp van de uitlaat is gescheurd. De noodoplossing -verbinding met een kachelpot klem van mn Kever- is niet voor eeuwig houdbaar :).  En tot slot begon de Volvo ook flink te resoneren vanaf de cardanas en/of het differentieel (dit zoeken we nog even uit). Kortom, reden genoeg om samen met een expert een grondige inspectie uit te voeren.

De keus voor Volvo Lotte was snel gemaakt. Ze zijn erg vriendelijk  en denken goed met je mee. Daarnaast kun je bij Volvo Lotte desgewenst ook zelf sleutelen. En dat doen we graag. Dit is vooral handig voor klussen waarvoor je een brug nodig hebt.

Na een kop koffie begonnen we aan de inspectie. De schade viel me enorm mee. Er is wel eea aan vervanging toe, maar dat was al duidelijk. Nieuwe punten waren o.a. de remleidingen, diverse versleten rubbers en speling op een wiellager. Daarnaast zou een carburateur revisie niet misstaan. Omdat we het differentieel al hadden geopend is de Volvo maar meteen blijven logeren. Volvo Lotte neemt om te beginnen de kruiskoppelingen in de cardanas en de remleidingen voor haar rekening. Misschien is het resoneren met de nieuwe kruiskoppelingen al verholpen. Zo niet dan krijgt het differentieel extra aandacht. De nieuwe schokdempers, veren, uitlaat en het wiellager gaan we zelf vervangen.

1 Volvo verkocht

Een maandje geleden had ik pech met de witte 144, motorische problemen op de snelweg.
Na wikken en wegen toch besloten dat ik teveel projecten onder handen heb, en de volvo te koop gezet.
Vanmorgen is hij dan ook verkocht. Wel jammer natuurlijk maar wel het verstandigst.
Nu weer volle bak verder met de bus 😉

foto-11

Volvo 142 B20 koprevisie

Volgens de meteorologen van het land zitten we midden in een hittegolf en is driekwart van Nederland onderweg naar de laatste vrije vierkantere meters in Scheveningen of Zandvoort. Kortom, een prima dag om aan je auto te sleutelen. En dat hebben we gedaan!

Met maar liefst vier man sterk hebben we afgelopen zondag aan de Volvo 142 gewerkt. Sinds de aankoop in september vorig jaar liep hij niet lekker. LPG afstellen ging moeizaam en rijden op benzine was ook altijd een avontuur. Na wat vluchtige wisseltrucs met onderdelen en carburateurs besloten om het B20 blok eens open te schroeven en goed te inspecteren. Hierbij troffen we al snel veel koolaanslag aan. Dit was gedeeltelijk het probleem voor het slechte gedrag.

We hebben uiteindelijk veel werk verzet. De kop is helemaal schoongemaakt, kleppen zijn geslepen, kop en kleppendeksel zijn gespoten, alle pakkingen van blok en carburateur zijn  vervangen, nieuwe bougiekabels, rotorkap, contactpunten, radiator gecontroleerd, nieuwe slangen, etc. thermostaat bleek defect dus een eitje koken op de motorkap is er nu ook niet meer bij..

De motor loopt nu heel mooi en de meeste problemen zijn opgelost. Uiteraard is er nog een kleine to-do-list overgebleven. Maar ja, dat is inherent aan deze hobby.  Zie hieronder een aantal foto;s.

blokerin

Volvo 144 krukaskeerringen vervangen

B20 Blok eruit
Leuk klusje voor in het weekend, ik reed namelijk kennelijk met een open pannetje olie onder mijn auto. Dat had tot gevolg dat bij optrekken en remmen de olie uit het carter plensde. De keerringen waren ook bijna verdwenen, er zat nog maar een heel klein randje vilt in de uitsparingen.

De voorste keerring is een eitje en had makkelijk met het motorblok in de auto gekund. Fan van de krukas poelie afhalen, poelie zelf loshalen en dan kun je met een schroevendraaier de borgring waarmee de kering op zijn plek gehouden wordt eruit wippen. Je moet wel eerst even de radiator eruit halen, deze zit anders wel erg in de weg.

De achterste keerring is een heel ander verhaal. Deze zit namelijk op de uitgang van de krukas, en daarvoor moet de versnellingsbak, de kopelomvormer en starterkrans eraf. Het makkelijkste is dan om het hele blok maar te verwijderen, inclusief versnellingsbak.

Dat hebben we dus ook afgelopen zondag gedaan. Op zich ging dat allemaal prima, het demontagewerk valt wel mee met een B20, en het uittakelen ging ook soepel met de motortakel die we geleend hadden. De enige tegenvaller was dat wel een boutje van de krukasdeksel afbraken bij herplaatsen van de deksel. Lastig boutje 🙂 Bleek een 1/4″x15 UNC boutje te zijn.
Toen het blok eenmaal uit de auto was was het een zeer eenvoudige operatie, de keerringen waren zo vervangen.

Gisteren dan het blok weer netjes op zijn plaats in de auto gezet, motorsteunen terug (1 vervangen ook) en de cardan weer aangekoppeld. deze week nog even de randspullen terug aansluiten op het blok en dan rijden weer, maar nu zonder plassen olie achter te laten 😉

/update: 22 Jan: Alles zit weer in mekaar, was in 1x starten en lopen 🙂 Braaf wagentje… Nu weer lekker rondcrossen.

Klik hier voor de fotos

Volvo 144

Groot onderhoud 144

Na een poosje geleefd te hebben met mijn autootje vielen er wel wat dingen te verbeteren.
Olie lekkages te over, liep niet op benzine en vuilafzetting in het motorblok zorgt ervoor dat de compressie niet gelijk is op alle cilinders. 3 van de 4 cilinders bouwen netjes 10 bar op nu, de laatste blijft steken op 8. Waarschijnlijk een vastzittende zuigerveer. Nu is het plan om deze veer los te krijgen door in de benzine D-Tox te gooien, en dan hopen dat ie loskomt. Lukt dat niet dan slopen we de kop er wel af 😉 Dit weekend lekker gesleuteld en nu loopt de wagen op gas en benzine. Beiden perfect. Om dat voor elkaar te krijgen moest ik wel de benzineleiding en brandstofpomp vervangen en de carburateur goed schoonmaken. Wonder boven wonder liep de wagen de eerste poging meteen lekker op benzine. Nu nog een verstopte remslang vervangen, meteen maar remklauwen uit elkaar halen en reviseren, daarna moet hij toch behoorlijk betrouwbaar zijn. Vorig weekend hebben we de bronnen van olielekkage al opgespoord en gedicht.
Tot nu toe gaat het sleutelen prima, alles gaat redelijk goed los en we zijn nog geen echt gekke dingen tegen gekomen.

Leren leven met je Volvo

Nu er een weekje voorbij is, en zo’n 300 kilometer gereden te hebben krijg ik een beetj een gevoel waar ik nog wat aan wil doen. Allereerst heb ik deze week het interieur vervangen. Dat leeft een stuk prettiger! Er zit nu een zwart leren interieur in 🙂 Verder zijn er eigenlijk alleen kleine dingen die ik moet fiksen, een raampje dat niet dicht wil, een handremlampje dat blijft branden omdat het kabeltje aan het chassis vast zit, een deur die niet met het knopje op slot kan, dat soort dingen. Het enige wat ik zojuist technisch even gemaakt heb is de linker voorrem. Deze bleef namelijk op langere stukken aanlopen, waardoor hij erg heet werd. Dat kwam uiteindelijk omdat de remblokken niet lekker vrij konden lopen in de klauw (bak roest). Kwestie van schoonmaken dus en mooi gangbaar maken. Dat wil ik ook voor de andere wielen nog even doen. Trouwens erg makkelijk bij deze auto, de remblokken kunnen er als pakketje uit zonder dat de klauw eraf moet. Scheelt een hoop tijd. Ik ben tot nu toe erg tevreden met min oldtimertje, loopt goed, schakelt goed en Jazz FM komt goed uit mijn mono radio!

Volvo 144 in het wagenpark!

Volvo 144

Het ophalen van de Volvo 144

Soms kan het raar lopen. Toen Eric een week of 2 geleden bij mij aankwan dat hij een klassieke Volvo wilde gaan kopen had ik niet meteen in de gaten wat een stoere auto’s dat eigenlijk zijn. Op zich niet gek, de 140 serie volvo’s waar hij naar aan het kijken was zijn allemaal ongeveer 10 jaar ouder dan ik 🙂 Desalniettemin had hij een 245 gevonden in Apeldoorn, of ik eens mee wilde gaan om deze te bewonderen. Tuurlijk!
Dus wij in de auto er opaf. We raakten aan de praat met Jan, de man die deze klassieker te koop had, en hoewel het niet klikte tussen Eric en de 245 vertelde Jan dat hij ook nog een 144 in zijn schuur had staan. Hoewel deze auto op het moment eigenlijk niet te koop was, maar we toch vanuit brabant een eind gereden hadden mochten we van Jan toch mee naar de schuur waar hij hem had staan.
En toen gebeurde het. Ik was op slag verliefd 🙂
Vraag me niet waarom, er is echt zat aan te merken op de auto maar ik was bereid het extra werk voor lief te nemen en door het stof heen de potentie te zien.
Motor starten, loopt prachtig, Jan vraagt: wil je een stukje rijden? 1 seconde dacht ik nog, jamaar onverzekerd, geen apk etc is dat wel verstandig? de tweede seconde zette ik hem in “Drive” en reed de wagen de schuur uit. Met een glimlach van oor tot oor zat ik achter het stuur en reed een rondje.
Toch maar naar huis, het was immers niet de bedoeling dat IK een auto zou kopen 🙂
Na overleg met mijn lieve vrouw Esther en even goed berekend te hebben wat de kosten gaan zijn besloten om een bod te doen. Inclusief APK. Wat denk je? Accepteert Jan mijn bod, de rotzak 😉
Oeps, een volvo gekocht 🙂
De APK zat er al snel op en bij het ophalen van de auto hebben we de compressie nog even gemeten en gelukkig was die ook goed. Zo’n 9 bar ongeveer.
Jan bleek ook een bijzonder mens, een warme ontvangst, gezellig gesprek en hij had allerlei extra dingen geregeld nog. We mochten de auto meenemen zonder overschrijving (was het te laat voor), ik kreeg nog wieldopjes mee, en hij schoof me nog geld voor een volle tank gas toe. Heel bijzonder vind ik.
Meteen de dag erop een volle dag aan het werk geweest om de binnen en buitenkant wat op te knappen. Nog lang niet klaar, maar het begin is daar 🙂 Ik zal binnenkort wel wat fotootjes plaatsen.
Inmiddels heb ik er al een paar ritjes mee gereden, kom steeds met een glimlach uit de auto 🙂

Nu maar hopen op veel plezierige kilometers in mijn belastingvrije Volvo 144!