Buske.nl

Op naar Kroatië

Ik ben zo vrij even terug te stappen in de tijd.. *flashback* het is vandaag 08.08.2005. Bas en ik zijn extra vroeg ons luchtbed en superluxe busbed uit gestapt om geld te pinnen in een nabij gelegen dorpje zodat we de camping kunnen betalen. Wanner we de camping weer op rijden staat iedereen al klaar om de bus in te springen. We hebben inmiddels besloten om richting Kroatië te rijden. Eindbestemming: onbekend.

Na een aantal uurtjes naderen we de grens. De spanning stijgt.. Nu gaat het gebeuren.. We gaan kersvers voormalig oorlogsgebied in! De slagboom aan de grens is dicht. Een douanebeambte met meer wenkbrauw dan ik krullen kijkt me strak aan terwijl ik het raampje van onze T2 naar beneden draai. “Hollandes”, roept hij. Ik knik vriendelijk ter bevestiging en geef onze reisdocumenten. “Marihuana?”, ik schud vredig mijn hoofd en zeg: “no thank you, we’ve got enough of that at home”. De beambte lacht terwijl hij stempels zet in onze paspoorten en deze samen met een folder over de verkeersregels terug geeft.. Geen drank, geen drugs en doe je gordel om!

Oke, we zijn in Kroatië. En nu?
We besluiten te stoppen bij het eerste tankstation voor een wegenkaart en een simpele bak koffie. Na enkele kilometers arriveren we bij een tankstation met meer luxe dan we ooit gezien hebben. koffiebar met verse broodjes, speeltuin voor de kids, complete winkel met een zeer uitgebreide drankafdeling voor papa en een lectuurhoek voor mama (met bovenin een hoekje gereserveerd voor papa’s).

Mooi, oorlogsgebied.. Of, laat ik het zo zeggen; Het idee om mijn gestolen kisten terug te winnen door ze van een gesneuvelde soldaat te moeten stelen werd al snel een illusie 😉 We besloten om op het terras een cappuccino te drinken en onze eindbestemming te gaan bepalen. Na goed overleg en de welverdiende afleiding van een plaatselijke krant waarin foto’s stonden van een miss naakt verkiezing hebben we een keuze kunnen maken. We rijden naar Porec.

Tijdens de rit naar Porec kwamen we tot de conclusie dat Kroatië een erg mooi land is. Zeker wanneer je bij zonsondergang net boven een stadje aan de kust rijdt. Helaas ging de zon al snel onder en moesten de lampen weer aan. Tegen 22.00 uur reden we Porec iets te letterlijk binnen. Doordat we een verkeerde afslag hadden genomen waren we midden in het centrum terecht gekomen. De toeristen krioelde als mieren rondom onze bus en tot overmaat van ramp liep onze vluchtweg dood waardoor we midden in een smal toeristenstraatje 180 graden moesten draaien met een T2 bus. HELP!!

Wie kan er zijn rijexamen nog herinneren? We gaan even terug in de tijd en blijven staan bij de les ‘bijzondere verrichtingen: keren op de weg’. Maar dan nu met hindernissen. Achteruit was meteen boem. Een plantenbak?! Die had ik echt niet gezien hoor. Gelukkig maar dat een T2 net een tank is. Geen krasje te bekennen. En dan nu als een gek aan dat stuur draaien en proberen de bocht in 1 keer te nemen. Maar helaas… Daar is de stoeprand al weer. En hoe! De bus staat nu dwars op de weg en onze koplampen schijnen recht tegen de achterkant van een podium waar net een groep danseressen zich om staat te kleden. De dames, gekleed in enkel lingerie, staan vol in de schijnwerpers. *oeps.. Snel die bus weer in zijn achteruit.. En ja hoor, slaat de motor af terwijl de danseresjes nog steeds in het licht en in lingerie staan.. Na een tweede keer steken kunnen we de bocht nèt maken. *phoe, hadden wij even een mooi entree gemaakt zeg..

Na dit avontuur hebben we in een wat rustiger gedeelte van de stad wat gegeten en zijn we een camping gaan zoeken. Rond middernacht sloegen we de eerste haring in de grond en na een kwartiertje stonden de tenten weer. Tijd om de camping te gaan verkennen!

Tagged on: